Trends+in+didactiek

Algemene ontwikkelingen in didactiek de laatste drie decennia (sociaal-constructivisme); belangrijke kenmerken: - overgang van klassikale instructie naar activerende didactiek en samenwerkend leren - authentieke contexten, uitdagende opdrachten (praktijkopdrachten / werkplekleren) - flexibilisering en personalisering van leren - ontwikkeling van vermogen tot zelfsturing (‘afnemende sturing’, ‘stellen van leervragen’) - aandacht voor vormen van informeel leren naast formeel leren Ontwikkeling van e-didactiek sluit hierbij aan: - faciliteren van leren m.b.v. multimedia; maken van keuzes van aanbiedings-, werk- en begeleidingsvormen (‘blended learning’) - leerwegen worden gepersonaliseerd (eigen tijd, eigen plaats, eigen tempo) waarbij rekening wordt gehouden met voorkennis (‘assessment’, ‘evc’) - actief en samenwerkend leren (‘leren in netwerken’) m.b.v. social software - peer-reflectie - begeleiding m.b.v. digitaal portfolio Toelichting: - E-learning wordt niet alleen gebruikt in het kader van formeel leren, ook informeel leren wordt op een adequate manier ondersteund door internettechnologie (bijvoorbeeld via online communities of practices) - Op deze manieren kan leren meer worden gebaseerd op de individuele leerbehoefte dan worden gestuurd door het vooraf door de instelling vastgestelde curriculum - De dominantie van beperkt aantal instituten op het terrein van kennis verdwijnt door ‘open sources’ (‘democratisering van kennis’) - Uitdagende leeromgeving / simulatie / gaming: traditionele opleiders gaan serious gaming in de komende jaren inzetten in de vorm van simulaties, vaardigheidstoetsen en als ‘edutainment’ - Blended learning, het combineren van c-learning (classroom-learning) met e-learning, wint sterk aan populariteit. Opleiders hebben van eerdere fouten geleerd; in plaats van e-learning te zien als vervanger van c-learning, ontstaan nu volwaardige combinaties van beide methoden. Dat betekent dat traditionele colleges, workshops en cursussen steeds meer aangevuld worden met online omgevingen waarop meer en diepgaande informatie, zelftoetsen, aanvullende modules, forums en multimediale presentaties terug te vinden zijn. Leren in de ‘analoge’ wereld wordt zo verrijkt met online leren, en vice versa - samenwerkend leren / leren als een sociaal proces: de opkomst van ‘Web 2.0’-fenomenen als sociale netwerken, blogs en wiki’s heeft invloed op de manier van leren. Was het digitale leerproces voorheen sterk zender-georiënteerd, tegenwoordig wint de behoefte aan meer onderlinge en wederzijdse kennisuitwisseling en digitale samenwerking aan populariteit. Bij cursisten is de behoefte ontstaan om niet alleen in de klas of het trainingslokaal met elkaar in gesprek te gaan, maar ook online van elkaars kennis en kunde te profiteren. Opleiders merken dat op en proberen dit steeds beter te faciliteren
 * Trends en ontwikkelingen op terrein van digitale didactiek **